Objawy i przebieg

Bielactwo objawia się plackowatymi odbarwieniami, które spowodowane są zmniejszeniem się liczby melanocytów lub ich zanikiem. W przypadku jasnej karnacji zmiany te nie są bardzo widoczne, jednak im karnacja jest ciemniejsza, tym zmiany są bardziej widoczne. Kosmetycznym ratunkiem jest wykonywanie makijażu maskującego (kamuflażu), który  dzięki użyciu specjalnych kosmetyków, jest w stanie zatuszować zmiany bielacze.

Niestety dokładny mechanizm powstania tej choroby nie jest poznany, wiadomo jednak, że bielactwo należy do chorób o podłożu autoimmunologicznym, gdzie określone mechanizmy obronne atakują struktury własne organizmu. W przypadku bielactwa organizm atakuje melanocyty, odpowiedzialne za wytwarzanie barwnika skóry.

Choroba ta może mieć różny przebieg. Do typowych objawów należą wyraźnie odgraniczone białe plamy o różnych kształtach i różnej wielkości. Zmiany te zazwyczaj są przebarwione na obwodzie.

Bielactwo nabyte może także atakować włosy, które w obrębie odbarwień skóry, również bywają pozbawione barwnika. Schorzenie to może zatrzymać się w jednym stadium i np. ograniczyć się do kilku plam lub też może rozprzestrzeniać się na całe ciało.

Odbarwienia najczęściej pojawiają się na:

•    Twarzy
•    Klatce piersiowej
•    Grzbietach rąk

Mogą one ustąpić samoistnie, pojawić się w postaci ognisk bez dalszego rozwoju lub też rozprzestrzeniać się powodując całkowite odbarwienie.

Osoby chore na bielactwo muszą zabezpieczać odbarwioną skórę przed promieniowaniem UV, ponieważ w miejscach, gdzie skóra pozbawiona jest melanocytów, staje się ona bardziej wrażliwa i narażona na oparzenia słoneczne. Poprzez to chorzy są także bardziej zagrożeni  powstaniem stanów przedrakowych oraz raka skóry.

W leczeniu bielactwa wykorzystuje się naświetlania promieniami UVA lub fotochemioterapię – dzięki tym metodom można uzyskać ponowne zabarwienie ognisk bielaczych.