Krótka historia

Ziemniak przywędrował do Europy pod koniec XVI wieku. Przywieźli go z Ameryki Południowej hiszpańscy konkwistadorzy. Do Polski po raz pierwszy sprowadziła go królowa Bona, jako roślinę ozdobną. Król Jan III Sobieski wprowadził ziemniaki do jadłospisu zamku królewskiego, jednak dopiero za czasów Augusta II zaczęto jadać je w szerszych kręgach. Przez wiele lat stosowano je jako lek na rany, które okładano utartym, surowym ziemniakiem. Ziemniak spełnił bardzo ważną rolę w Europie, gdyż z chwilą rozpowszechnienia jego upraw i ogólnego spożywania, ustały epidemie szkorbutu. Zapobiegły tez niejednej klęsce głodu.

Skład ziemniaka

Ziemniak to przede wszystkim źródło węglowodanów. Oprócz nich zawiera białko o wysokiej wartości biologicznej, sód, potas, wapń, magnez, miedź, żelazo, cynk, fosfor, mangan, fluor, chlor i jod. Porcja ziemniaków zaspokaja aż w 40% zapotrzebowanie człowieka w witaminę C. W 100 g ziemniaków jest jej aż 16 mg . Dopiero dłuższe przechowywanie sprawia, że jej ilość się zmniejsza. Poza nią zawiera też witaminy: K, B1, B2, B6, A, karoten i biotynę. Ziemniak ma bardzo niską wartość energetyczną. 100 gram to tylko 85 kcal . To znacznie mniej niż banan czy fasolka.

Ziemniak na zdrowie

Ziemniaki nie tuczą. Taką rolę spełniają dodatki do nich, w postaci pieczonych mięs i tłustych sosów. Nawet duża porcja ziemniaków nie sprawi, że utyjemy. Wbrew błędnym przekonaniom, mają bardzo korzystny wpływ na nasze zdrowie. Skrobia dostarcza nam energię potrzebną do prawidłowego działania wszystkich komórek na długi czas i sprawia, że nie odczuwamy głodu. Dodatkowo, trawiona powoli, zapewnia nam odpowiedni poziom glukozy we krwi. Potas  obniża ciśnienie krwi, wapń wzmacnia kości a magnez wspomaga nasz układ nerwowy. Wapń i potas redukują zły wpływ soli używanej do gotowania. Zawarty w ziemniaku magnez wzmacnia nasze serce. Kukoaminy obniżają ciśnienie krwi. Bulwa ta, działa na nas moczopędnie. Dzięki temu oczyszczamy organizm z toksyn. W postaci gotowanej, ziemniak jest lekkostrawny, pomaga przy zaparciach, biegunkach i kłopotach trawiennych. Nie powinny jadać go osoby z niewydolnością nerek a także chorzy na reumatyzm.

Przyrządzamy ziemniaki

Ziemniaki bez względu na odmianę, mają zbliżoną zawartość składników odżywczych.    Wybór zależy więc od naszego smaku. Ważne, by ziemniaki były stosunkowo świeże. Im dłużej leżą, tym większe mają straty witamin. Ziemniaki młode obieramy jak najcieniej, by nie stracić kryjących się tuz pod skórką cennych minerałów.  Stare ziemniaki obieramy grubo, by pozbyć się zgromadzonej w skórce solaniny. Jest ona szkodliwa dla organizmu. Ziemniaki kroimy jak najmniej, by zmniejszyć straty witamin w procesie gotowania. Najlepiej wrzucać je do wrzątku a nie zalewać zimną wodą. Jeszcze lepszym rozwiązaniem jest gotowanie ich w szybkowarze lub na parze. W postaci frytek, chipsów i smażonych talarków mają dużą wartość kaloryczną. Jeżeli chcemy uniknąć nadwagi lepiej nie polewać ich tłustymi sosami.  To one odpowiadają za złą sławę ziemniaków.