Czym tak naprawdę jest łojotok?

 

Łojotok jest wrodzonym stanem skóry związanym ze wzmożoną czynnością gruczołów łojowych. W życiu każdego człowieka obecne są okresy, kiedy to gruczoły łojowe funkcjonują bardziej intensywnie, np. w okresie pokwitania – wówczas wzmożone wydzielanie łoju jest zjawiskiem fizjologicznym.  Natomiast w pozostałych sytuacjach, kiedy wydzielanie łoju jest silnie wzmożone, mówimy o zjawisku chorobowym.   

Jakie są przyczyny łojotoku?

 

Niestety, przyczyny wzmożonego wydzielania łoju są często trudne do ustalenia i niezbadane. W wielu przypadkach można przyjąć istnienie czynnika genetycznego, jednakże sposób jego dziedziczenia nie jest jeszcze dokładnie poznany.

Kiedy pojawia się stan łojotokowy?

 

Stan łojotokowy pojawia się już w niemowlęctwie. W okresie pokwitania wydzielanie łoju może doprowadzić do powstania trądziku młodzieńczego, a w późniejszym czasie w związku z istniejącym wciąż łojotokiem, może wystąpić łupież łojotokowy. Przy bardzo wzmożonym wydzielaniu łoju czasem pojawia się lub nasila łysienie typu męskiego.
W okresie starczym mogą wystąpić w okolicach łojotokowych tzw. brodawki łojotokowe, czyli starcze.

Jak można leczyć łojotok?

 

Nie ma radykalnego sposobu leczenia tego stanu, jednak istotny wpływ może mieć dieta o małej zawartości węglowodanów i tłuszczów, bogata w substancje białkowe i witaminy. Nie bez znaczenia jest też prowadzenie higienicznego trybu życia, aktywność na świeżym powietrzu oraz umiarkowane kąpiele słoneczne.

Na podłożu łojotokowym często rozwijają się różnego rodzaju schorzenia m.in. łojotokowe zapalenie skóry.

Jaka jest jego etiopatogeneza?

 

Przyczyną jest oczywiście wzmożone wydzielanie łoju, a więc łojotok, a także przewlekły, miernie wyrażony stan zapalny i infekcja drożdżakiem Pityrosporum Ovale.

Po czym najwcześniej można rozpoznać chorobę, czyli jaki jest jej obraz?

 

Wykwitem pierwotnym są zapalne grudki, które mają skłonność do skupiania się i zlewania. Wykazują one dużą różnorodność morfologiczną, a mianowicie występują zmiany typu złuszczającego przypominające łuszczycę oraz typu wypryskowego z objawami wysiękowymi. Przebieg jest przewlekły i łojotokowy.

Łojotokowe zapalenie skóry to zmiany rumieniowo – złuszczające lub wypryskowe na podłożu łojotokowym o wyraźnym odgraniczeniu od otoczenia, szerzące się obwodowo, niekiedy tworzące obrączkowate lub festonowate ogniska chorobowe.

Zmiany mogą mieć charakter zapalenia:

• - Ostrego

• - Podostrego

• - Przewlekłego

Kiedy mogą pojawić się pierwsze zmiany

 

Już w okresie niemowlęcym. Wówczas rozwijają się w pierwszych tygodniach życia i występują na owłosionej skórze głowy w postaci tzw. ciemieniuchy. Zmiany te mogą przejść na czoło, skronie, powieki, małżowiny uszne i fałdy zauszne.  Poza okresem niemowlęcym choroba ta może pojawić się w każdym wieku, jednak najczęściej w okresie pokwitania, kiedy to praca gruczołów jest wzmożona.

 

W jakich okolicach mogą pojawić się zmiany łojotokowe?

 

 

U dorosłych najczęstszym miejscem występowania jest:

• - Owłosiona skóra głowy

• - Czoło

• - Okolica brwi

• - Fałdy nosowo - policzkowe

• - Okolica przedmostkowa

• - Rynna łojotokowa  między łopatkami

• - Rzadziej fałdy pachowe, pachwinowe i międzypośladkowe

Jakie jest zalecane leczenie?

 

Do środków stosowanych w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry zalicza się:

• - Preparaty przeciwdrożdżakowe (w postaci maści, szamponów i kremów)

• - Preparaty kortykosteroidowe

• - Fototerapia ultrafioletem (UVA)

Łojotokowe zapalenie skóry jest nieprzyjemnym schorzeniem, nierzadko towarzyszącym człowiekowi przez długi okres życia, dlatego też bardzo ważna jest interwencja dermatologa, który zaleci odpowiednie leczenie i pomoże w pozbyciu się tej uciążliwej dolegliwości.