Co dzieje się podczas połogu?

Po pierwsze – dochodzi do zwijania zwiększonej i rozciągniętej macicy – jej masa podczas ciąży może wynosić nawet do kilograma, kiedy standardowa waga wynosi około 70 gramów. W pierwszych dniach mogą temu towarzyszyć bóle w dole brzucha – można wtedy zażyć łagodny środek przeciwbólowy, ale tylko w przypadku, kiedy ból jest dla nas szczególnie uciążliwy i przeszkadza nam w normalnym funkcjonowaniu.

Po drugie – w piersiach matki zaczyna tworzyć się pokarm dla malucha. Towarzyszy temu najczęściej obrzęk piersi i bolesność brodawek sutkowych – przy pierwszych karmieniach najczęściej dochodzi do przesuszenia i nawet czasami pękania brodawek – warto wtedy co kilka godzin smarować je delikatnym kremem z witaminami A i E, lub lanoliną, aby je nawilżyć i uelastycznić, przygotowując na cały okres karmienia piersią.

Po trzecie – gojenie się ran po porodzie – mówiąc „ran” mamy na myśli przede wszystkim rany krocza (przy porodzie siłami natury) lub rany po cesarskim cięciu. Dolegliwości te najczęściej ustają po tygodniu od porodu, kiedy to zejdzie się większość cięć. Niestety do tego czasu możliwe są problemy z utrzymaniem pozycji siedzącej bądź bolesność w okolicach krocza i podbrzusza.

Po czwarte – jeśli chodzi o same drogi rodne, to cofanie zmian ciążowych dotyczy nie rozmiarów macicy, ale również usuwania wszelakich wydzielin czy pogrubionego endometrium wyściełającego jej ścianki. Usuwanie „odchodów” (gdyż tak nazywają się właśnie resztki wydzielin czy tkanek powstałych podczas ciąży) może na początku być bolesne i przypominać bardzo obfitą miesiączkę, choć do ponownego „uaktywnienia jajników” zachodzi mniej więcej między 2 a 3 tygodniem połogu.

Jak widać – ciąża to nie tylko 38 tygodni, podczas których przyszłe matki noszą swoje maluchy pod sercem, ale również czas, w którym musi dojść do cofnięcia się wszystkich zmian i przystosowań w organizmie kobiety. I choć połóg nie zalicza się do ciąży, jest niezbędnym okresem przystosowawczym – tym razem do stanu „nieciężarnej”.